Yaşı henüz dokuzdu, belkide sekiz…

Yaşı henüz dokuzdu belki de sekiz

Kim bilir? Önemi yoktu belki de sayıların, çocuktu işte…
 Kocaman gözleriyle hayata gülerek bakan
İçine tüm dünyaları sığdırabilecek kalbi olan…
Üzerinde yırtık bir kazak ve dizlerine kadar çekmiş bir pantolon? Ayaklarında mı? Çorapsız giyilmiş bir çift eski terlik…
Hava soğuk, hava ayaz, hava kar…
Bundan dolayı sevmem ben kışı
Evi olmayan insanlar, sobası tütmeyen bacalar, üşüyen çocuklar gelir aklıma…
Derdi yüreğinden de büyük çocuğun
Kışın ayazında, elindeki mendilleri satmaya çalışıyor
Ama kimisi yüzüne dâhi bakmıyor
Çünkü yüzü kirli, kıyafetleri yırtık çocuğun…
Belki çocuğun yüzü kirliydi ama onlarınsa kalbi…
Yüreği buz tutmuş insanlara, bedeni üşüyen bir çocuğun derdini ne kadar anlatabilirsiniz ki?
 Büyürken kalbini de büyütmeli insan hayata ve hayattakilere yüz çevirmemek için…
%d blogcu bunu beğendi: